یک روز در قصه‌ی مهمان مامان؛ مهمانی به سبک عفت خانم!
قرار بود با هم مهمانی برپا کنیم؛ اما نه یک مهمانی معمولی! این بار قرار بود همه در نقش عفت‌خانم، مامان قصه‌ی «مهمان مامان» باشیم؛ با همان چادرهای سفید گل‌گلی، مهمان‌نوازی‌های گرم، قربان‌صدقه رفتن‌ها و شلوغی‌های شیرین یک مهمانی خانوادگی.
از همان ابتدای صبح، حال‌وهوای مدرسه رنگ‌وبوی دیگری داشت. دخترها با چادرهای گل‌گلی‌شان از راه رسیدند و مهمانی کم‌کم جان گرفت. سفره‌ی صبحانه پهن شد و با نان و املت و نان و پنیر و خیار، روزمان را شروع کردیم.
بعد از صبحانه، دور هم نشستیم؛ گپ زدیم، خندیدیم و به اجرای سازهای سنتی دخترها گوش سپردیم. بعضی‌ها برایمان نواختند و بعضی‌ها هم با یک قر کوچک، حال‌وهوای مهمانی را گرم‌تر کردند. عکس گرفتیم و لحظه‌هایی ساختیم که قرار نبود به این زودی‌ها فراموش شوند.
البته مهمانی بدون پذیرایی که نمی‌شود!
پس نوبت به خوراکی‌های خوشمزه رسید؛ از هات‌چاکلت و شربت گرفته تا پاستیل و شیرینی‌های قایقی که حسابی به کام دخترها شیرین آمد.
در میان این همه خوش‌گذرانی، فرصتی هم برای تمرین و بازی داشتیم. دخترها سراغ پینگ‌پنگ، یه‌قل‌دو‌قل و تمرین نمایش رفتند. گروه‌های نمایشی هم اجراهایشان را به نمایش گذاشتند و با هم درباره‌ی بخش‌های مختلف اجرا صحبت کردیم تا برای اجرای بهتر آماده شوند.
اما بخش اصلی مهمانی هنوز باقی مانده بود؛ سفره‌ای که قرار بود از این سر اتاق تا آن سر اتاق پهن شود!
غذاها را گرم کردیم و همه دور سفره جمع شدیم. این بار هرکدام از دخترها میزبان بقیه بود. یکی‌یکی غذاهایشان را معرفی کردند، از اسم و رسمشان گفتند و ما هم با قصه‌ی غذاهای شهرهای مختلف آشنا شدیم. از کله‌جوش سنتی ثنا گرفته تا غذاهای دیگری که هرکدام داستان و مزه‌ی مخصوص خودشان را داشتند. هرکس سهمی از غذای خودش را با بقیه تقسیم کرد و سفره‌مان فقط پر از غذا نبود؛ پر از قصه، گفت‌وگو و مهربانی بود.
و بالاخره نوبت عکس یادگاری رسید؛ همه با چادرهای گل‌گلی کنار هم جمع شدیم تا تصویری از این مهمانی متفاوت را برای خودمان نگه داریم.
آن روز، مدرسه برایمان کمی شبیه خانه‌ای شلوغ و صمیمی شده بود؛ خانه‌ای که در آن هرکس چیزی برای شریک شدن داشت؛ یکی غذایی، یکی نوایی، یکی نمایشی و دیگری لبخندی.
شاید قصه‌ی مهمان مامان در کتاب تمام شده باشد، اما ما یک روز دیگر به آن قصه اضافه کردیم؛ روزی که در آن مهمان بودیم و میزبان، با هم خندیدیم، خوردیم، نواختیم و خاطره ساختیم.
مهمانی ما هم به پایان رسید، اما قصه‌اش هنوز ادامه دارد…
به وقت ۱۳ آبان ۱۴۰۵
روز دانش آموز🌿
بدون دیدگاه